Hoe moeilijk kan het zijn om stenen te recycleren?

Meer dan 10 jaar vergaderen over de aanpak om de kwaliteit van gerecycleerde granulaten te verbeteren. De achterban die claimt dat er hoegenaamd geen probleem (meer) is met de kwaliteit. Procedures die almaar complexer worden. Verwerkingskosten die de hoogte in gaan. Wie is hier blij mee?

We zijn nu enkele maanden ver in de nieuwe fase van het eenheidsreglement, waarbij er in Vlaanderen een onderscheid wordt gemaakt tussen laag- en hoogmilieurisicoprofiel puin (respectievelijk LMRP en HMRP). Maar in de praktijk mag de breker het LMRP en HMRP nog tot 31/12/2019 samen verwerken. Theoretisch is er dus nog geen verbetering in de kwaliteit (als die er al zou moeten zijn). Weliswaar moet de breker nu een hogere analysefrequentie hanteren en de resultaten bachgewijs afwachten alvorens af te voeren. Daardoor zijn de kosten gestegen, die de klanten (niet altijd met veel begrip) moeten ophoesten.

We zitten dus in een overgangsfase, waarbij verwerkingstoelatingen als LMRP-puin zonder al te veel controle worden uitgedeeld. Enige kritiek op Tracimat wordt echter direct afgeblokt.

Wie niet in een overgangsfase zit, is de puinsorteerder. Sinds VLAREMA-6 (in werking sinds maart 2018) moet elke puinsorteerder over een kwaliteitsborgingssysteem (KBS) beschikken, mét externe certificatie door Copro of Certipro, om LRMP-sorteerzeefpuin naar een breker te mogen afvoeren. De toetsingswaarden die daarbij gelden zijn echter arbitrair vastgelegd. In de praktijk blijken die heel streng. Op de werkgroepvergadering bouw- en sloopafval van 28/11/2018 deed Go4Circle een oproep naar haar leden om een verdedigbaar alternatief voor te stellen.

Go4circle heeft ook juridisch advies ingewonnen inzake de interpretatie of nu àlle sorteerinstallaties waarbij een puinfractie vrijkomt moeten beschikken over een KBS. Volgens onze lezing (in de geest van de wetgeving) geldt deze verplichting enkel voor sorteerders van bouw- en sloopafval en dus niet voor sorteerders van gemengd afval.

Op het sectoroverleg rond het eenheidsreglement voor gerecycleerde granulaten blijft go4circle ook aandringen op een duidelijk overzicht van de beslissingen die voortvloeien uit het overleg. Bijvoorbeeld:

• Hoeveel fractie (%) kleiner dan 20mm mag het sorteerzeefpuin nog bevatten?

• Mag bouwafval als productieafval met een verklaring als LMRP-puin beschouwd worden?

• Mag bij een gecombineerde installatie sorteerder-breker de certificatie voor het KBS-puinsorteerder gebeuren nà het breekproces? Zo ja, hoe dan?

• Kan een erkend CGR zelf zorgen voor de uitkeuring van het afgezeefd puin als LMRP?

Op den duur worden de zaken heel complex. Vraag is wie er dan nog waakt over het gelijke speelveld?