Joint Research Centre (JRC) publiceert rapport over de economische haalbaarheid van chemische recyclage

Het Joint Research Centre (JRC) heeft een rapport gepubliceerd over chemische recyclagetechnologieën en analyseert de economische haalbaarheid van chemische recyclage van kunststoffen in de EU. Ze hebben daarbij zowel aandacht voor de huidige stand van zaken (2025) als de toekomstperspectieven. 

De focus ligt op de twee vandaag meest relevante procestechnologieën:

• Pyrolyse (thermochemische liquefactie, voor polyolefinen en polystyreen).
• Solvolyse (voor condensatiepolymeren, in het bijzonder PET). 

Het rapport brengt de productie- en investeringskosten, de technologische maturiteit en de beperkingen van beide sporen in kaart, en plaatst dit uitdrukkelijk in de context van de Europese doelstellingen rond gerecycleerd materiaal uit de PPWR en de Single-Use Plastics Directive (o.a. 30% gerecycleerd PET in drankflessen en 10% in niet-PET contactgevoelige verpakkingen tegen 2030).

U kan de studie hieronder terugvinden of online via volgende link.

De kernboodschap is dat chemische recyclage in de EU vandaag géén kostenpariteit bereikt met virgin plastic: de processen zijn structureel duurder:

• Pyrolyse levert kunststof op die 1,4 tot 3,7 keer duurder is dan virgin materiaal en haalt lage materiaalrendementen (doorgaans rond of onder 50% — bij raffinaderij-geïntegreerde installaties grofweg 1/3 materiaalrecyclage, 1/3 brandstof/energierecuperatie en 1/3 verlies), waardoor de auteurs het eerder als een gemengd recyclage-/energierecuperatieproces omschrijven.
• Solvolyse haalt veel hogere rendementen (rond en boven 90%), maar blijft door hoge energie- en feedstockkosten 1,5 tot 2,7 keer duurder dan virgin PET. Toch kan chemische recyclage volgens het rapport een belangrijke rol spelen om aan de wettelijke recyclaatverplichtingen te voldoen, vooral voor contactgevoelige toepassingen.

De studie waarschuwt echter dat die vraag niet "verzekerd" is: geen van beide technologieën heeft de industriële maturiteit van mechanische recyclage bereikt, rendabele opgeschaalde installaties ontbreken nog in de EU, en concurrerende oplossingen (geavanceerde mechanische recyclage, biogebaseerde polymeren, materiaalverschuivingen of aangepast productontwerp) kunnen een deel van diezelfde regelgevende markt invullen.