Verplichte recycled content: we zijn er ... bijna!
De afvalsector heeft de richtlijn voor eenmalig gebruik van kunststoffen gebruikt om een voorstel in te dienen voor een verplichte recycled content bij de productie van plastic drankflessen. Het doel is bijna bereikt.
Bij het ter perse gaan, hebben we nog geen formele bevestiging, maar 'betrouwbare informatie' bevestigt een overeenkomst die is gepland in de triloog van 18 december 2018 (Commissie, Parlement en Raad) om gemiddeld per producent 25% gerecycleerde PET op te leggen bij de productie van plastic drankflessen vanaf 2025.
Wij pleiten al jaren voor pull-maatregelen, stimulansen om een markt te creëren, om de vraag te stimuleren, de behoeften te garanderen, kortom: recyclers een garantie te geven op het gebruik van de materialen die ze met zo veel moeite en zorg recycleren. Dit is een primeur die niet veel lawaai maakt, want deze richtlijn heeft vooral in de kunststofindustrie sterke reacties teweeggebracht. Onze sector heeft in deze debatten geen standpunt ingenomen en liet het aan de specialisten over om hun argumenten uit te werken. Daarentegen kregen we al snel brede steun om ons voorstel te verdedigen en creëerden we een breed draagvlak voor recycled content. Elke gram gerecycleerd kunststof zal niet op zee terechtkomen en hoe hoger het percentage gerecycleerd materiaal in verpakkingen, hoe beter we erin slagen om grondstoffen, energie en CO2-uitstoot te besparen.
De grote producenten van frisdranken hebben dit goed begrepen: de recycled content van hun flessen is een must geworden, alsook een argument voor milieu-circulariteit. Veel mensen zetten zich zonder uitstel in voor ambitieuzere doelstellingen op het gebied van percentages, termijnen en materialen.
Het kostte enige tijd om deze dynamiek tot stand te brengen. Laten we hopen dat er nu een eerste officiële stap wordt gezet die als katalysator zal dienen om op kruissnelheid een keerpunt te bereiken.
Maar alles op zijn tijd. Laten we eerst, op ons niveau, focussen op de kwaliteit en traceerbaarheid van de stromen die we beheren en de materialen die we genereren. We kunnen ons geen fouten veroorloven. Onze geloofwaardigheid en de gezondheid van de consument zijn ervan afhankelijk.