Wat zullen de productnormen van morgen zijn?
Ter gelegenheid van de 20ste verjaardag van de wet betreffende de productnormen nodigde de Federale Overheidsdienst verschillende stakeholders uit voor een eerste brainstorm over de productnormen van de toekomst.
Op 13 september 2018 namen zo'n 50 mensen, waaronder slechts enkele (nog geen dozijn) vertegenwoordigers van de industriële wereld (Agoria, essenscia, go4circle), deel aan een drietal workshops. Het doel was na te denken over de toekomst van productnormen in het algemeen.
De oefening was erg interessant, aangezien alle betrokken ambtenaren aanwezig waren en, net als de stakeholders, deelnamen aan de discussies.
Hieronder enkele interessante denkpistes:
Moeten er nog steeds wetten worden gemaakt terwijl de controle onvolledig is? Moeten we bijvoorbeeld niet eerst weten hoe de controle zal gebeuren alvorens normen / verplichtingen vast te leggen?
Gezien het grote aantal te volgen onderwerpen, zou het niet beter zijn bepaalde ambtenaren / landen te specialiseren in bepaalde onderwerpen / controles?
Er is een gebrek aan communicatie tussen de verschillende machtsniveau's. Is het (taboe)woord "herfederaliseren" zo utopisch voor bepaalde onderwerpen? In elk geval stelt men vast dat de gewesten soms met hun bevoegdheden spelen (vuilniszakken op basis van gerecycleerde materialen, glyfosaten...). Ze verbieden het zonder dat er een productnorm tegenover staat.
De lobby-kwestie bij het opstellen van normen werd besproken. Het gevaar van afwezige regelgeving is dat de normen uiteindelijk worden opgelegd door monopolies / oligopolies.
Sectorale akkoorden / overeenkomsten hebben beperkingen. Hoe ze af te dwingen? Indien de ambtenaren moeten controleren, weerspiegelt dit de mislukking van een vrijwillige overeenkomst die niet bindend is voor degenen die niet hebben ondertekend. Misschien is het verklikken (naming & shaming) een optie? Ethisch delicaat.
De industriële sector heeft behoefte aan een stabiel en visionair juridisch klimaat. Er moeten keuzes worden gemaakt en verantwoordelijkheden worden genomen. Er zijn altijd (nog meer met de LCA-studies) twijfels, maar het is noodzakelijk om de knop door te hakken om een standpunt te kunnen innemen / duurzaam te investeren.
En wat nu?
Er komen samenvattingen van de verschillende rondetafelgesprekken.
Er is de mogelijkheid om schriftelijk te reageren voor het einde van november.
De conclusies worden besproken op 4 december 2018.