PFAS-compliance in gerecycleerde plastics voor voedselcontact: van complexiteit naar werkbare aanpak
De Europese Commissie zal naar verwachting eind deze maand een richtlijn over de PPWR publiceren. In het kader van deze ontwikkelingen hebben Recycling Europe, FEAD en Plastics Recyclers Europe een leidraad uitgewerkt voor PFAS-compliance in gerecycleerd plastic voor voedselcontact. Zij zullen dit document publiceren zodra de Europese Commissie haar richtlijn publiceert; het is dus momenteel nog niet openbaar. Gelieve het daarom nog niet publiekelijk te delen totdat de definitieve versie is opgemaakt.
Een snel evoluerend regelgevend kader
Binnen de REACH-verordening wordt momenteel gewerkt aan een brede restrictie op PFAS, die duizenden stoffen kan omvatten. Tegelijk introduceert de nieuwe Europese Verordening inzake Verpakkingen en Verpakkingsafval (PPWR) concrete limieten voor PFAS in voedselcontactmaterialen, van kracht vanaf augustus 2026. Deze limieten zijn:
25 ppb voor individuele PFAS
250 ppb voor de som van PFAS
50 ppm voor totaal fluor (inclusief polymeren)
De uitdaging voor recyclers
Voor recyclers betekent dit dat zij moeten kunnen aantonen dat hun outputstromen voldoen aan deze strenge eisen. Volledige analyse van alle mogelijke PFAS is echter technisch complex en financieel onhaalbaar als standaardpraktijk. Daarom stelt de sector een stapsgewijze teststrategie voor:
Stap 1 : screening via totaal fluor (TF)
Ligt de waarde onder 50 ppm, dan kan het materiaal als conform worden beschouwd.
Ligt de waarde hoger, dan is verdere analyse nodig.
Stap 2: bepaling van organisch fluor (TOF)
Wanneer de TF-drempel wordt overschreden, wordt nagegaan welk deel van het fluor organisch is (en dus mogelijk PFAS).Indien het organisch fluor onder 50 ppm blijft, is geen verdere PFAS-analyse nodig.
Indien niet, volgt stap 3.
Stap 3: gerichte PFAS-analyse
Pas in deze fase worden specifieke PFAS-verbindingen gekwantificeerd met geavanceerde analysetechnieken. De gemeten waarden worden vervolgens getoetst aan de wettelijke limieten.
Deze aanpak zorgt ervoor dat enkel die stromen met een verhoogd risico onderworpen worden aan dure en complexe analyses. Laat ons weten moesten jullie vragen hebben.